Terug.

Zeeland Mei 2009 !!

 

 
Tweede keer naar Zeeland, na 2008, was dit de tweede keer dat ik de Zeeuwse wateren ging ontdekken. Onze hoop was natuurlijk gevestigd op de Sepia,s


De reis begon al heel slecht, we vertrokken op dinsdag 26 mei, de dag na een hele nacht superslecht weer in Nederland, er stond s,ochtends maar liefst 600 km file. En natuurlijk maakten wij daar deel van uit, op een gegeven moment kwamen we in een file van jawel let op 24 KM ppppffff. Normaal naar Zeeland is ongeveer 3,5 uur, wij deden er 5,5 uur over. Behoorlijk flauw kwamen we aan op de supermooie camping van De Witte Boulevard in Renesse. We werden daar hartelijk ontvangen door Leendert en Lydia, en we vertelden dat we een hele lange reis achter de rug hadden.



De Witte Boulevard, is een uitstekend uitgangspunt voor een duikvakantie in Zeeland, ten eerste ligt de camping bijna in het centrum van Renesse (doch je verneemt niks van de drukte in het dorp), verder is de camping voorzien van een goed gesorteerde duikshop, en afvulstation voor zowel perslucht als nitrox vullingen. Verder beschikt De Witte Boulevard over huurcaravans, huisjes en groepsaccommodaties tot 30 personen. Spoelfacilliteiten en een droogruimte zijn aanwezig. Kortom wat wenst een duik liefhebber zich nog meer.


Op de dag van aankomst, en na ons te hebben geÔnstalleerd besloten we te gaan duiken op de plek waar vorig jaar Phillips Zeeuws duikavontuur strandde. Kerkweg Den Osse. Het was rustig, alleen een paar Belgische mannen van het leger en wij waren er. Er stond veel wind en golfslag aldaar, maar de prima voorzieningen maakte het instappen makkelijk. Het zicht lag rond de 2,5 meter, en we hebben erg genoten van het vele onderwaterleven, veel kreeften en krabben vergezelden onze duik en de prachtige begroeiing maakte het een superduik . Ik was blij dat Phillip, nu lekker mee kon duiken iets dat ie vorig jaar moest missen vanwege hevige migraine. Na 50 minuten was onze eerste duik in Zeeland een feit. We besloten terug te rijden naar Renesse, om daarna lekker in het dorp uit eten te gaan. Ons oog viel op een prachtig verwarmd terras midden in het centrum, wat met het oog op het weer geen overbodige luxe leek. Na het diner keerden we huiswaarts, en gingen we op tijd naar bed, want de volgende dag stonden de Sepia,s op het programma bij de Zeelandbrug


Zeedruifje.


Na een goede nachtrust, ben ik even het dorp ingegaan om lekkere verse broodjes voor het ontbijt te halen. Want er moest flink gewerkt worden vandaag, dus een stevige ondergrond konden we wel gebruiken. Tegen een uur of 10 reden we richting de Oosterschelde, de Zeelandbrug stond al jaren op m,n verlanglijstje, en zo te zien niet alleen bij mij haha. Het zag er zwart van de duikers. Na onze spullen te hebben klaargemaakt, en een praatje met andere duikers te hebben gemaakt besloten we kopje onder te gaan. Van te voren hadden we de kaart goed bestudeert, en we wisten precies waar we moesten zijn, althans dat dachten we. We stapten het water in, en wat bleek het zicht was ongeveer 50cm, wat een tegenvaller, een buddylijn was eigenlijk noodzakelijk zo slecht was het zicht. We konden ons nergens op oriŽnteren, en op een gegeven moment wees m,n dieptemeter 15 meter aan, en deze diepte stond niet op het kaartje. Dus ik seinde Phillip om omhoog te gaan, en wat bleek zaten we tussen de eerste en tweede pijler van de Zeelandbrug. Na overleg, besloten we duik af te breken na goed een half uur. Volgende keer zouden we een gids meenemen zo besloten we, jammer jammer. Geen Sepia gezien, niks niks maar dan ook helemaal niks. Na overleg besloten we de tweede duik gewoon weer in de Grevelingen te maken, bij het gemaal Dreisschor. Het bleek een goede keuze, achter de dijk was het water een stuk rustiger door de af landse wind. En na het water ingestapt te zijn bleek het zicht tot onze verbazing zeer goed te zijn tussen de 4 en 5 meter zicht (joepie). Het wemelde van het leven, er waren zeer veel kwallen, wat mooie plaatjes opleverde, en ik ging helemaal uit m,n dak toen ik een zeedruifje voor m,n lens kreeg. Het lijkt een soort kwalletje, en het is net of er LED lampjes inzitten (zie de foto). Verder veel garnaaltjes en een lunchende krab, helemaal toppie!! Dit was echt de kroon op de duiken zeg maar, alleen jammer van de Sepia,s, maar ja die had ik al op Lembeh gezien, volgende keer beter.


Etende krab.

Na een goede nachtrust, en afscheid te hebben genomen van Leendert en Lydia zetten we koers naar huis. Terugkijkend op twee heerlijke dagen Zeeland, ik besluit er in september nog eens heen te gaan, hopelijk dan mooi zicht bij de brug.

Groetjes,

Bert.